marteneileensuriname.reismee.nl

Eerste week stage en Overbridge

Hallo lieve mensen, daar zijn we weer.

Inmiddels is het echte 'werk' leven begonnen en lopen we al ruim een week stage bij het Centraal Laboratorium. Toen wij vorige week maandag opzoek gingen naar het CLS op de Rode Kruislaan konden wij het natuurlijk niet vinden. Na het vragen bij één van de vier BOG locaties die ook gelegen zijn aan de Rode Kruislaan werd ons duidelijk waar we heen moesten. Het laboratorium lag namelijk verscholen na een lange oprit tussen de oude vesting van het lab. Het lab bleek zo'n zeven jaar geleden neergezet te zijn en het was dus ook een aardig groot gebouw. Eenmaal binnen kreeg je gelijk kippenvel van de erg aanwezige airco in het gebouw. Na een korte introductie konden we weer naar huis om ons verder voor te bereiden op het project door het doen van literatuur studie. De volgende dag hebben wij kennis gemaakt met onze mentor op het lab zelf en hebben we eigenlijk alleen maar literatuurstudie gedaan. Dit moest echter met maar één internetkabel, want wifi was niet aanwezig. Dus na regelmatig uitwisselen van de internetkabel aan elkaar was de dag weer voorbij. Ditzelfde proces hebben wij woensdag en donderdag herhaald. Vrijdag wilde onze mentor weten hoe ver onze kennis over de beschikbare apparatuur was en hebben wij dit met hem besproken en zijn wij begonnen met een klein project, wat uitgevoerd moest worden voordat wij onze projecten kunnen draaien op de apparatuur. Met dit project zijn momenteel nog bezig en voeren we in de wachttijd en vooral thuis verder de literatuurstudie uit. 

Zondag zijn we met bijna het hele huis naar Overbridge gegaan. Hier werd een Meet & Greet gehouden door de organisatie waar wij onze kamers huren. Hier waren ruim 80 andere nederlandse stagaires aanwezig om kennis mee te maken. Overbridge is een recreatie oord gelegen aan de Suriname rivier en hier konden we zwemmen, eten van de bbq en mening drankje doen (het was all-inclusive dus hier is ook flink gebruik van gemaakt). Aan het eind van de middag stond ons huis dan ook wel bekend als de alcoholisten, wat overigens heel erg meeviel, en hebben  de Kwatta's, de naam van ons huis, hun visitekaartje afgegeven voor het komende huisfeest aankomende zaterdag.

Terug op stage kregen wij te horen dat de twee stagaires vanuit Suriname ook dinsdag zouden komen. Het is de bedoeling dat de Surinaamse stagaires veel kennis van ons meegaan krijgen en ook de Nederlandse denkstijl over gaan nemen en dat zij ons kennis mee kunnen geven over Suriname zelf.

De laatste week vakantie

Hallo allemaal, Daar zijn wij weer.

Ondertussen is onze laatste week voordat we moeten beginnen aan onze stage voorbij. Natuurlijk hebben wij niet stilgezeten deze week en hierbij dus ons weekverslag. Vorige week zijn wij nog voordat wij het binnenland in gingen op een tour geweest om dolfijnen te spotten. Deze leven in het brakke water bij de Suriname Rivier. Ondertussen kwamen wij ook andere boten vol met toeristen tegen die hetzelfde plan hadden. Na wat dolfijnen gespot te hebben zijn wij op een strand aan de oceaan neer gestreken en hebben wij daar nog even gezwommen. Op de terugweg kwamen we weer langs de plek waar de dolfijnen waren en hier hebben wij onze beste foto's genomen. Vooral door de wind op het strand hadden wij niet door dat wij vol verbrand waren ondanks het goede insmeren. Ondertussen hebben wij er geen last meer van en zijn wij al wel verveld. 

Meteen de dag daarna zijn wij in de ochtend vertokken met de bus richting Atjoni. Dit is een dorpje dat aan het begin van de Boven Suriname rivier ligt en vanaf daar gaan er veel korjaals naar de aan de rivier geleden dorpjes. Wij stapten hier op om richting Anaula te gaan. Voor jullie informatie konden wij kiezen tussen een back to basic tour waar je met ongeveer alleen een hangmat de jungle in gaat om daar te jagen en vissen voor eten, of naar een resort waar je in comfortabele huisjes slaapt met een zwembad, douche en 3 keer per dag lekker eten. Wij hebben dus voor het laatste gekozen. Wij gingen er van uit dat het redelijk luxe was, en dat was het dan ook. Nadeel was dan weer wel dat wij de enige jeugdigen waren op deze trip en de rest van de mede reizigers ouder was dan onze ouders. Hier hebben wij dan wel weer allemaal informatie gekregen waar je lekker kan eten en waar het leuk is om heen te gaan. 

Tijdens deze trip hebben wij de eerste dag in de sula gezeten (stroomversnelling) en gezwommen in de rivier om 's avonds kaaiman te gaan spotten. Elke ochtend kwamen de aapjes van het eiland richting het resort om te kijken of er nog wat eten te halen was. Hier hebben wij dus wilde aapjes kunnen voeren. Voor Eileen was dit een moment om nooit meer te vergeten en die heeft het elke keer als dit kon gedaan. De dag daarna hebben wij een dorpswandeling gedaan door Nieuw-Aurora waar de locals nog in kleine hutjes leven. Dit staat enorm ver weg van het westerse leven van wat wij gewend zijn. De mannen en vrouwen leven gescheiden ook al zijn ze getrouwd en sommige mannen hebben ook meerdere vrouwen. Deze vrouwen leven dan weer niet samen want anders zouden die ruzie krijgen en dat moet je als man natuurlijk ook niet hebben. Na een wandeling over het eiland waar we wat geleerd hebben over wat planten, bomen en dieren was er 's avonds een culturele avond waar danseressen uit Nieuw-Aurora kwamen dansen voor ons. Van ons had dit niet echt gehoeven maar het was leuk om voor een keertje mee te maken. De dag daarna zat onze trip er al weer op en kwamen we thuis met de verassing dat we 3 nieuwe huisgenootjes hebben (Jill, Pam en Lysanne). 


Donderdag waren wij uitgenodigd om naar een huisfeest te gaan en dit was dan onze eerste huisavond met de nieuwe mensen. Dit was een zeer lange nacht en de dag daarna waren we nog steeds aan het bijkomen. Die avond waren wij nog uit eten geweest bij Bar Zuid om terug te komen met de verassing dat er een kat op ons terras zat. Deze kat (nu genaamd Bikkel) was de volgende ochtend weer weg maar is ondertussen terug gekeerd. Zaterdag zijn we nog gaan bowlen om vervolgens heel even naar een ander feest gegaan in Torarica waarop we op het idee kwamen om naar het casino te gaan. Zolang je aan een tafel zit krijg je gratis eten en drinken. Voor Marten was dit het goedkoopste biertje ooit want hij had 40 SRD winst (ongeveer 4,5 euro) en een biertje. 

Morgen begint voor ons onze stage periode. We kijken er heel erg naar uit en hebben er zin in!

Eerste week

We zijn nu al weer een week in Suriname en hebben al het een en ander gezien van Paramaribo. Zaterdag zijn we op zoek gegaan naar de Choi's, een grote supermarkt die allemaal geimporteerde producten verkoopt. De meneer van de taxi wist precies waar we moesten zijn en eenmaal binnen keken we onze ogen uit. Van Kellogs tot hagelslag, ze hadden echt alles. Met de nodige spulletjes ,zoals honing voor onze zere keeltjes en pannekoeken mix, gingen we weer terug naar huis. 

Maandag zijn we weer terug geweest naar de bank om het geld voor de MKV aanvraag te storten. Hierna zijn we doorgelopen naar het centrum, waar we langs het 'Presidentieel Paleis' liepen. Tot onze verbazing is de beveiliging niet meer dan een hek waar een mannentje achter staat. Achter het paleis ligt de Palmentuin, wat een park is met enorm veel palmbomen. Dit grenst direct aan het paleis en wordt gescheiden door niet meer dan een houten hek. Hier hebben we uiteraard ook nog wat plaatjes geschoten.

Vanuit de Palmentuin zijn we naar Fort Zeelandia gelopen. Echter was het fort zelf dicht op maandag en konden we dus niet naar binnen. Wat achteraf ook niet zo erg was, aangezien ze het voor drie maanden aan hte verbouwen zijn en we niet weten of dit nederlandse of surinaamse maanden zijn.  Langs de Waterkant zijn we door gelopen naar de winkeltjes.


Natuurlijk waren we weer is iets vergeten in de stad en moesten we dinsdag terug om 'Plakzegels' te halen. Dit zijn eigenlijk gewoon postzegels die we op ons MKV aanvraag formulier moesten plakken, wat heel vreemd is aangezien we dit online moeten inleveren. Vanuit het postkantoor zijn we door gelopen naar Zus & Zo, een restaurantje net voorbij de Palmentuin, waar we best goedkoop hebben gelunched ( ongeveer 10 euro voor ons samen). Vervolgens zijn we weer langs Waterkant naar de winkels gelopen om hangmatten te kopen. Ook kwam in de avond ons nieuwe huisgenootje Anne aan.


Woensdag zijn we met Anne haar fiets op gaan halen en de fiets van Eileen in gaan wisselen, omdat haar ketting er om de 100 meter af ging. Al fietsend zochten we naar een grote Chinese supermarkt. Na een stukje fietsen, zonder een supermarkt tegen te komen, zagen we bordjes van de Paramaribo Zoo staan en hebben we deze bezocht. De dierentuin was erg klein en de dieren zaten ook in vrij kleine hokjes. Wel slingerden er in de bomen boven de kooien van aapjes andere  aapjes rond.  Verder hadden ze ook erg mooie vogels die ook in het binnenland rond vliegen. Na het bezoekje aan de dierentuin zijn we verder gefietst naar Zus & Zo om hier weer te lunchen. In de avond zijn we met zijn vieren (Arda, onze andere huisgenoot was inmiddels ook weer terug uit het binnenland) wezen eten in het noorden van de stad, Blauwgrond. Hier staan verschillende Javaanse eethuisjes ofwel Warungs waar de begane grond het restaurant is en daarboven de eigenaren wonen. Hier is het mogelijk om voor een euro of 3 heerlijk avond te eten. 

Inmiddels hebben we ook al een trip naar het binnenland geboekt. Maandagochtend zullen wij voor drie dagen naar het Anaula Resort vertrekken. Hier zullen we uiteraard natuurlijk ook binnenkort ook iets over schrijven op de blog. 


Stage lopen in Suriname

Hallo allemaal!

Wat tof dat jullie de moeite nemen om te lezen hoe het met ons gaat en op de hoogte te blijven met wat wij allemaal beleven. Voor de mensen die niet weten wat wij nou precies gaan doen is Suriname is hier een kleine uitleg. Wij lopen stage op het Centraal Laboratorium Suriname te Paramaribo om in een full diet study onderzoek te doen naar Suikers (Eileen) en Vitaminen (Marten) in groenten en andere voedingsmiddelen voor en na bereiding. De stage zelf duurt 20 weken maar wij zijn er nu al om nog even te genieten voordat we aan de slag moeten. We vertrekken eind januari weer naar Nederland dus we hebben ook na de 20 weken nog wat tijd voor ons zelf.

Wij zijn 17 augustus rond kwart voor 8 Nederlandse tijd op schiphol aangekomen om te vliegen maar door technische mankementen aan het vliegtuig gingen wij uiteindelijk om iets over 2 de lucht in. Tijdens de vlucht kregen we wat drankjes, 2 maaltijden en een ijsje. Volgens Eileen waren de maaltijden niet geweldig en ze werd misselijk van de 'vliegtuig eten lucht'. Na een aantal korte dutjes van Marten en geen slaap van Eileen ,aangezien haar stoel niet naar achter kon, zijn wij 9 uur later het luchtruim van Suriname binnen gevlogen waar wij werden getrakteerd op een prachtig uitzicht van bossen. Het leek op een enorm groot uitgestreken biljard laken van bomen met af en toe een meer of een rivier. 

De landing ging soepel en we kwamen aan op het vliegveld wat in vergelijking met Schiphol minuscuul is. Na een hele lange wachttijd voor de douane konden we dan toch nog op zoek naar de transfer. Uiteindelijk kwamen we met heel de reis om 9 uur Surinaamse tijd aan (het tijdsverschil bedraagt 5 uur in de zomer en 4 uur in de winter ). Uitgeput van de reis doken we snel ons bed in.

De dag daarna stond in het teken van wat dingen regelen en heel kort om ons heen kijken. We hebben fietsen op kunnen halen en hebben geprobeerd om een betaling te maken voor het MKV. Dit moet via De Surinaamsche Bank (DSB) alleen waren we er toen nog niet achter dat bijna alles sluit om 2 uur. Na een heel stuk fietsen naast alle langsrijdende auto's konden we uiteindelijk met lege handen weer naar huis. De rest van de dag hebben we niet veel gedaan behalve heel veel zweten (het is momenteel 32 graden), water drinken en wat kleine boodschappen. De rest van de dag hebben we wat rond gehangen rond het huis en dingen uitgezocht om te gaan doen de komende tijd. Ben je al een keer in Suriname geweest en heb je nog tips laat het dan vooral weten! 

Marten zijn nek is ondertussen flink verbrand en Eileen had wat problemen met haar pinpas maar die zijn alweer opgelost. Het is voor ons nog erg wennen aan de cultuur en hoe de dingen hier geregeld zijn. Tijdens het fietsen naar een pinautomaat werd er om de 2 minuten naar ons getoeterd. Of het nou is omdat we vlak langs een drukke straat fietsen waar de auto's langs rijden of omdat ze graag naar blanke blonde meisjes toeteren komt weten we niet zeker maar we vermoeden het laatste.