marteneileensuriname.reismee.nl

LUIAARD!!!

Hallo allemaal,

We zijn al meer dan twee weken verder in ons avontuur in Suriname en hebben natuurlijk weer het een en ander meegemaakt. Om alle Halloween feestjes te ontwijken, en omdat wij graag nog een keer naar Brownsberg wilden, hebben wij in het weekend van 28 en 29 oktober een trip gemaakt naar Brownsberg en Ston eiland. Brownsberg is een berg in het district Brokopondo en is gelegen aan van Blommenstein stuwmeer. Dit stuwmeer heeft de omvang net zo groot als de provincie Utrecht. Eerst zijn we met de auto de berg opgereden. Dit zou zo’n 13km zijn, maar met de auto die we hadden en de toestand van het wegdek, voelde het eerder als 50km. Na eindelijk de top bereikt te hebben, zijn we lekkere javaanse bami gaan eten en hebben we hierna onze ‘trektocht’ voortgezet. Vanaf de top van de berg zijn we naar beneden geklauterd om de watervallen te bezoeken. Bij de splitsing kon er gekozen worden welke waterval er eerst bezocht werd. Ons werd aangeraden om eerst de Irene waterval te bezoeken, omdat deze het verst weg was en meer de moeite waard was. Na een uur afdalen hadden we eindelijk de waterval bereikt. Er stond gelukkig nog aardig wat water in ondanks het droge seizoen nog gaande was.  De terugtocht naar boven was een minder pretje. Het was best wel heel erg steil en heftig voor onze ongetrainde beentjes.


Wederom teruggekomen bij de splitsing besloten Marten en ik toch nog naar de Leo waterval te gaan. Dit was dan ook maar 10 minuutjes lopen, maar niet echt heel speciaal na de Irene. De Leo stond namelijk wel zo goed als droog. Wel hebben we hier ‘kwatta’ apen rond zien slingeren, wat toch wel een beetje special is omdat wij als bewoners van de kwattaweg vaak zo genoemd worden.

Weer op de top van de berg werden wij teruggereden naar Ston eiland. Dit is een soort mini vakantieparkje met allemaal huisjes met kamers, bedden en een keuken. Hier hebben wij dus ook overnacht. De volgende dag stond een bezoekje aan babun eiland op het programma. Op dit eilandje woont één gezin en een familie brulapen. Ook hebben wij hier een luiaard gezien, die ons de hele tijd met een big smile aan het aankijken was. (hoogte puntje van de trip).


Terug van het eiland is er nog even gezwommen en nog een kaartspelletje gespeeld en daarna was het alweer tijd om terug te keren naar Paramaribo om natuurlijk Max en zijn winst te volgen op de laptop.

Ook op stage hebben wij niet stil gezeten. Na een wat mindere week, lees miscommunicatie vanuit het bedrijf en Avans, zijn wij weer verder gegaan met ons project. Momenteel is het de bedoeling dat wij een SOP op gaan stellen. Dit is een validatie methode en een werkwijze voor de onderzoeken die wij uitvoeren. Echter gaat dit nu wel om alleen Vitamine C en de suiker sacharose en niet om de andere vitaminen en suikers, dit wegens gebrek aan deze stoffen. Gelukkig komen onze docenten uit Nederland over een paar weken en die kunnen misschien het een en ander voor ons meenemen, zodat wij ons project ook verder uit kunnen voeren.

Op expeditie!

Hallo vriendjes en vriendinnetjes!

We komen er weer aan! We hebben weer een update over het zweet op onze ondertussen net iets minder blanke ruggetjes. Het weer bericht is nog steeds ontiegelijk warm en soms daarbij ook heel benauwd. Zo’n 34 graden met een gevoelstemperatuur van 38 graden. Wie wil dat nou niet.

Voor zover wij weten is de laatste update die wij hebben gegeven dat Eileen een oorontsteking had en we op expeditie zouden gaan. Beide zijn ondertussen achter de rug. We beginnen ons avontuur op 9 oktober. Marten is 10 oktober jarig en dat hebben wij ook gevierd met avondmaal op de kosten van familie Schapendonk (dank daarvoor) en een nacht in een hotel waar wij eindelijk een goed bed hadden en hebben genoten van de rust van 0 huisgenoten om je heen (donatie van de lieftallige SE van ’t Zelfde). De dag daarna was het dan echt zover. Hij kon er niet aan ontkomen. De tijd tikt door, net als de kunstheup die al besteld is voor Marten. 22 jaar, wat een leeftijd. In Suriname is iedereen 10 oktober vrij. Helaas niet om Marten een knalfuif te geven, maar omdat het de dag van de marrons was. Op deze dag vieren de marrons het einde van de strijd tegen de Nederlanders. In de palmentuin was veel eten, muziek en dans. Wel waren er ook speeches in het sranan (konden wij dus niet verstaan) waar wel af en toe het woord Bakra (blanke nederlander) te horen was. Omdat wij toen ook de hele tijd aangekeken werden tijdens de speeches zijn wij maar iets verder op bij een aantal mensen die aan het dansen waren gaan kijken. Daarna zijn wij met het gehele huis en vluchteling Matthijs gaan eten bij Zus en Zo.



Wij verplaatsen ons naar 13 oktober. Deze dag hadden wij met het huis een partybus afgehuurd om te vieren dat Arda (en Cem) ons zouden verlaten. De bus was misschien toch net iets te vol maar achteraf was het een leuke avond totdat Eileen zich misselijk ging voelen en wij dus relatief vroeg naar huis gingen.

De dag daarna was het zo ver. De dag waar ieder op gewacht had. Eileen voelde zich ondertussen veel beter dan de avond daarvoor. De expeditie kon beginnen. Deze expeditie was een soort schoolkamp idee waar wij spelletjes speelden in teams om punten te verdienen. Dit vond plaats op een resort met een mooi zwembad, overkapping en een ruime keuken. Hier hebben wij voor zon 50 man hangmatten opgehangen. De dag stond dus in het teken van spelletjes waar Eileen haar team 4e was geworden en het team van Marten 3e. Net niet genoeg om de dag erna de finale te spelen. Die avond zelf was een feest met iedereen die mee was, wat snel veranderde in een poolparty. Op een toch degelijke tijd van 2 uur lag iedereen netjes in bed. Eileen heeft die avond amper gedronken omdat ze zich nog niet helemaal geweldig voelde en toch flashbacks kreeg als ze ging drinken. De dag daarna was de finale en was het weer tijd om naar huis te gaan. Die avond sliepen wij best vroeg om de volgende dag weer fit op stage te zijn.

Na een lange week stage (toch een dag minder werk omdat het divali was) hadden wij zin om het zwembad in te gaan, maar helaas was de pomp stuk wat ervoor zorgde dat het zwembad eruitzag als ochtendurine (dit is geen grap, het was echt zo geel). Nadat het zwembad leeg was kwam onze huisbaas met borstels, schoonmaakmiddel, eten en een fles borgoe. Wij hebben het zwembad zo goed mogelijk schoongemaakt zodat wij zo snel mogelijk weer kunnen zwemmen. De beloning van de fles borgoe en de bami smaakte naar meer dus gingen wij nog wat drinken in de stad.

Zoals jullie kunnen lezen doen wij doordeweeks niet echt veel omdat wij hard bezig zijn met onze opdracht. In de weekenden doen wij ons best om zo veel mogelijk leuke dingen te doen en voor komend weekend staat de trip naar Brownsberg en Stoneiland op het programma. Dit is een berg waar we opklimmen. Watervallen gaan bezoeken om vervolgens te relaxen in een stuwmeer. Wij hebben er al zin in.

Dit was het dan alweer, Tot de volgende keer maar weer.

BigiPan en Parbonight

Hallo mensen,

Daar zijn we weer.

De afgelopen weken hebben wij niet zo heel veel boeiends gedaan. Vorig weekend zijn we op trip geweest naar BigiPan met aansluitend Surinaams bekendste feestje 'Parbonight'. Vrijdagmiddag om vier uur moesten wij verzamelen bij 't Vat, een restaurant, echter had het net geregent en waren er dus minder beschikbare taxi's. Buiten wachten op de taxi kwam er een assiociale auto voorbij die het blijkbaar erg leuk vond om twee bakra's nat te maken door door een plas te rijden. Hij vond dit zelfs zo leuk dat hij speciaal van de weg ging om door de naast de weg liggende plas heen te rijden. Na meer dan een half uur op de taxi gewacht te hebben konden wij eindelijk door naar 't Vat.  Vanuit hier vertrokken twee busjes richting Nickerie. Onderweg naar Nickerie zijn wij nog een aantal keer gestopt om foto's te maken of omdat er weer is iemand moest plassen. Om in Nickerie te komen rij je eerst door vier provincies heen, namelijk Wanica, Saramacca, Coronie en uiteindelijk Nickerie. In Coronie en Nickerie wordt veel rijs verbouwd, dit is dan ook wel te zien aan de grote rijstvelden langs de weg.


Eenmaal aangekomen bij de bootopstap plaats in Nickerie was het ook al bijna negen uur. We moesten hier allemaal de boot in en zouden onderweg naar BigiPan op zoek gaan naar kaaimannen. Eenmaal onderweg moest de boot over een sleephelling getrokken worden dus moest iedereen de boot weer uit en deze slepen. Over de sleephelling kwamen we al snel een grote kaaiman tegen, echter durfde de jongen die de boot bestuurde deze niet zelf te vangen en vaarde we terug naar de sleephelling voor backup van de andere boten. Uiteindelijk was de grote kaaiman allang weg, maar hebben we er nog veel meer gespot en lukte het onze boot niet om er eentje te vangen. Een andere boot had wel geluk en had twee kaaimannen gevangen. Na een zeker drie uur durende boottocht waren we eindelijk aangekomen op onze lodge op BigiPan. Nadat iedereen zijn hangmat had uitgekozen waar hij in wilde slapen kregen we nog ons avondeten. Na het eten is er nog menig kaartspel gespeeld, maar was het toch ook al snel tijd om te aan slapen. Doordat iemand het nodig vond om de zonsopgang te zien, werd iedereen rond zes uur wakker getoeterd door een wekker. In de ochtend stond op de planning om vogels te gaan spotten en een modderbad te nemen. Zo gezegd, zo gedaan.


Rond een uur of twaalf zijn we weer terug gevaren naar het vaste land en met de bus verder gereden naar onze volgende verblijfsplaats in Nickerie zelf. Hier was het de bedoeling dat we allemaal in kleine tentjes zouden slapen, maar dit was niet het geval aangezien er veels te weinig tentjes waren. Als andere optie was er of in een hangmat te slapen of te slapen in een klaslokaal met airco. Nou jullie weten vast wel welke keuze wij hebben gemaakt. Aan het eind van de middag zijn wij naar de Zeedijk gefiets, dit is een dijk aangelegd door de Nederlanders om ervoor te zorgen dat de rivier niet overstroomd. Onderweg was de zonsondergang al mooi te zien, maar toen we aankwamen werd het al erg snel bewolkt en zijn we dus maar met zijn allen in het café aan de overkant gaan zitten. Hier kwamen ook de andere mensen aan die pas op zaterdag zouden komen. Nadat we terug waren gefiets vanaf de zeeduik kregen we eten en konden we kiezen hoelaat we naar Parbonight gingen. Aangezien het op loop en fietsafstand lag kon je zelf bepalen wanneer je ging en hoelaat je terug kwam.

Eenmaal aangekomen op het ParboNight festival zagen we meteen iets wat wij erg leuk vonden, namelijk het sparen van radlerblikjes waarmee je dingen kon krijgen. Met 24 blikjes zou je een hangmat krijgen en bij 14 had je een stoel kunnen krijgen. Deze waren natuurlijk al veel sneller op dan dat wij de blikjes radler genuttigd hadden. Gelukkig waren er ook andere dingen te verkrijgen en zijn we uiteindelijk met de buit van 3 emmers, twee petjes, een handdoek en een paraplu naar huis gegaan. Ook kon het niet gelaten worden om met de emmers over ons hoofd door te feesten en om de paraplu heen te dansen.

Na een kort nachtje slapen in een lokaal in de airco zijn we ons nog even wezen opfrissen in het dichtbijgelegen zwembad en zijn we vervolgens weer terug naar Paramaribo gereden. 

Dinsdag is Eileen naar de huisarts geweest, omdat zij een oorontsteking dacht te hebben en raak was het. Met een recept voor oordruppels die dan weer gehaald moesten worden bij een apotheek in de stad. Na het fietsen naar de apotheek van het ziekenhuis bleken ze de oordruppels niet te hebben. Na het uiteindelijk bellen van zo'n 5 apotheken op woensdag, was er eindelijk een die het had. Zaterdag is ze weer terug geweest naar de huisarts want het bleek toch nog niet over te zijn. Eindelijk aan de antibiotica, die overigens maar 3 srd was, gaat het nu dan wel wat beter gelukkig.

Op stage zijn we ook eindelijk begonnen aan onze projecten, maar liepen we al snel tegen het probleem dat er maar één apparaat is en toch echt twee projecten. Afgelopen week heeft Marten dus gewerkt aan een andere methode om Vitamine C te meten en heeft Eileen op de HPLC haar methode geoptimaliseerd.

Aankomende week zijn wij dinsdag vrij, omdat dit een nationale feestdag is. Wat natuurlijk goed uitkomt aangezien Marten dan jarig is. Aankomend weekend zulen wij meegaan doen met een expeditie. Wat heel heftig klinkt, maar eigenlijk neerkomt op waarschijnlijk veel drankspelletjes en slapen in een hangmat. Hiervan zullen jullie natuurlijk alle sappige verhalen van horen.



Huisfeest, Quad Rijden, Ziplinen en een slang

Zijn we weer hoor, 

Het heeft even geduurd maar we hebben weer een blog en een kleine update over ons leven in Suriname. De laatste blog is ondertussen 2 weken geleden dus er is een hoop te vertellen. De meeste dagen gebeurt er niet veel hier aangezien wij stage lopen en de rest van de dag er niet veel gebeurt. 

De donderdag na de laatste blog zijn wij met een partybus door Paramaribo gegaan. Dit hebben wij eerder al gedaan maar deze was gratis er geregeld door SuForYou. Dit was weer een hele happening met 40 tot 50 Nederlandse Studenten. De dag erna was zwaar want hoewel wij kort nadat de partybus stopte naar huis zijn gegaan hadden wij alsnog weinig slaap gehad. 

De zaterdag stond in het teken van het huisfeest. Deze was gepland omdat Lysanne zondag 23 jaar zou worden. Dit was een gezellige avond en hierbij een aantal foto's van het feest. Marten heeft nog een blousje doorverkocht en daarmee wel 25 hele Surinaamse Dollar winst op behaald. 

De week daarna was een hele week vol stage maar in die week hebben wij wel een trip gepland voor zowel afgelopen weekend naar Parabello als komend weekend naar Bigipan en Parbo night in Nickerie. De vrijdag is Eileen nadat we heerlijk gegeten hadden bij Sarinah (aanrader) naar de bioscoop geweest. Dit was omgerekend 6 euro voor entree en drinken plus popcorn.

Afgelopen weekend zijn wij dus vertrokken naar Parabello om daar zowel quad te rijden als te zip linen. De groep werd helaas opgesplitst in 2 kleinere groepen omdat er maar 3 quads beschikbaar waren voor ons. Wij zijn dus eerst gaan ziplinen. Na een korte uitleg en een klein oefen rondje zijn we de grote ronde gaan doen. Aangezien het water nog hoog stond in de rivier was er een kans dat je met je bips het water zou toucheren. Helaas was de aantrekkingskracht van de aarde toch flink aanwezig toen Marten langs kwam waardoor het geen liefdeskus was tussen Martens bips en het water, maar het toch meer ging neigen naar een lichte aanranding met als gevolg een doordrenkte onderbroek en een zeer natte rug. Gelukkig was Marten niet de enige die een prachtig moment had. Er was nog een hele truc om te remmen en dat was dat je met je sterke arm achter je hoofd jezelf op moest trekken zodat er meer wrijving was met de lijn waardoor je remt. Deze truc had Eileen bij de laatste lijn niet helemaal door waardoor ze met de snelheid van het licht omlaag kwam. Daar werd ze opgevangen door zowel een instructeur als een boom. Hierdoor heeft ze een bult op hoor hoofd. 

In de tijd dat wij hebben moeten wachten hebben wij een slang gezien, deze heeft Eileen ook nog even vast gehouden. Och wat vond ze het geweldig.

Na de lunch zijn wij met een quad door de jungle en afgegraven gebieden gegaan. Omdat het net flink geregend had waren overal enorm diepe plassen modder en water. Deze waren zo diep dat er niet eens meer enorm veel modder opspatte. Wel hebben wij een enorm avontuur beleeft. We hebben meerdere keren vastgezeten met dank aan Eileen maar gelukkig hebben wij het overleefd. We hebben door velden gereden en flinke hellingen getrotseerd. Echt een top dag. Voor filmpjes van deze dag kunt u vragen of kijken op facebook. 

Volgende week gaan wij dus zoals eerder genoemd naar Bigipan waar modderbaden, kaaimanspotten, vogelspotten, en feesten op het programma staan. Wij hebben vernomen dat de Parbonight feesten een hele happening zijn waar enorm veel mensen op af komen dus we kijken er naar uit.

p.s. Hier nog foto's van ons uitzicht vanaf stage en van de aanloopkat Bikkel want dat wil Eileen heel graag want ze mist Mikus en Kisa heel erg

Eerste week stage en Overbridge

Hallo lieve mensen, daar zijn we weer.

Inmiddels is het echte 'werk' leven begonnen en lopen we al ruim een week stage bij het Centraal Laboratorium. Toen wij vorige week maandag opzoek gingen naar het CLS op de Rode Kruislaan konden wij het natuurlijk niet vinden. Na het vragen bij één van de vier BOG locaties die ook gelegen zijn aan de Rode Kruislaan werd ons duidelijk waar we heen moesten. Het laboratorium lag namelijk verscholen na een lange oprit tussen de oude vesting van het lab. Het lab bleek zo'n zeven jaar geleden neergezet te zijn en het was dus ook een aardig groot gebouw. Eenmaal binnen kreeg je gelijk kippenvel van de erg aanwezige airco in het gebouw. Na een korte introductie konden we weer naar huis om ons verder voor te bereiden op het project door het doen van literatuur studie. De volgende dag hebben wij kennis gemaakt met onze mentor op het lab zelf en hebben we eigenlijk alleen maar literatuurstudie gedaan. Dit moest echter met maar één internetkabel, want wifi was niet aanwezig. Dus na regelmatig uitwisselen van de internetkabel aan elkaar was de dag weer voorbij. Ditzelfde proces hebben wij woensdag en donderdag herhaald. Vrijdag wilde onze mentor weten hoe ver onze kennis over de beschikbare apparatuur was en hebben wij dit met hem besproken en zijn wij begonnen met een klein project, wat uitgevoerd moest worden voordat wij onze projecten kunnen draaien op de apparatuur. Met dit project zijn momenteel nog bezig en voeren we in de wachttijd en vooral thuis verder de literatuurstudie uit. 

Zondag zijn we met bijna het hele huis naar Overbridge gegaan. Hier werd een Meet & Greet gehouden door de organisatie waar wij onze kamers huren. Hier waren ruim 80 andere nederlandse stagaires aanwezig om kennis mee te maken. Overbridge is een recreatie oord gelegen aan de Suriname rivier en hier konden we zwemmen, eten van de bbq en mening drankje doen (het was all-inclusive dus hier is ook flink gebruik van gemaakt). Aan het eind van de middag stond ons huis dan ook wel bekend als de alcoholisten, wat overigens heel erg meeviel, en hebben  de Kwatta's, de naam van ons huis, hun visitekaartje afgegeven voor het komende huisfeest aankomende zaterdag.

Terug op stage kregen wij te horen dat de twee stagaires vanuit Suriname ook dinsdag zouden komen. Het is de bedoeling dat de Surinaamse stagaires veel kennis van ons meegaan krijgen en ook de Nederlandse denkstijl over gaan nemen en dat zij ons kennis mee kunnen geven over Suriname zelf.

De laatste week vakantie

Hallo allemaal, Daar zijn wij weer.

Ondertussen is onze laatste week voordat we moeten beginnen aan onze stage voorbij. Natuurlijk hebben wij niet stilgezeten deze week en hierbij dus ons weekverslag. Vorige week zijn wij nog voordat wij het binnenland in gingen op een tour geweest om dolfijnen te spotten. Deze leven in het brakke water bij de Suriname Rivier. Ondertussen kwamen wij ook andere boten vol met toeristen tegen die hetzelfde plan hadden. Na wat dolfijnen gespot te hebben zijn wij op een strand aan de oceaan neer gestreken en hebben wij daar nog even gezwommen. Op de terugweg kwamen we weer langs de plek waar de dolfijnen waren en hier hebben wij onze beste foto's genomen. Vooral door de wind op het strand hadden wij niet door dat wij vol verbrand waren ondanks het goede insmeren. Ondertussen hebben wij er geen last meer van en zijn wij al wel verveld. 

Meteen de dag daarna zijn wij in de ochtend vertokken met de bus richting Atjoni. Dit is een dorpje dat aan het begin van de Boven Suriname rivier ligt en vanaf daar gaan er veel korjaals naar de aan de rivier geleden dorpjes. Wij stapten hier op om richting Anaula te gaan. Voor jullie informatie konden wij kiezen tussen een back to basic tour waar je met ongeveer alleen een hangmat de jungle in gaat om daar te jagen en vissen voor eten, of naar een resort waar je in comfortabele huisjes slaapt met een zwembad, douche en 3 keer per dag lekker eten. Wij hebben dus voor het laatste gekozen. Wij gingen er van uit dat het redelijk luxe was, en dat was het dan ook. Nadeel was dan weer wel dat wij de enige jeugdigen waren op deze trip en de rest van de mede reizigers ouder was dan onze ouders. Hier hebben wij dan wel weer allemaal informatie gekregen waar je lekker kan eten en waar het leuk is om heen te gaan. 

Tijdens deze trip hebben wij de eerste dag in de sula gezeten (stroomversnelling) en gezwommen in de rivier om 's avonds kaaiman te gaan spotten. Elke ochtend kwamen de aapjes van het eiland richting het resort om te kijken of er nog wat eten te halen was. Hier hebben wij dus wilde aapjes kunnen voeren. Voor Eileen was dit een moment om nooit meer te vergeten en die heeft het elke keer als dit kon gedaan. De dag daarna hebben wij een dorpswandeling gedaan door Nieuw-Aurora waar de locals nog in kleine hutjes leven. Dit staat enorm ver weg van het westerse leven van wat wij gewend zijn. De mannen en vrouwen leven gescheiden ook al zijn ze getrouwd en sommige mannen hebben ook meerdere vrouwen. Deze vrouwen leven dan weer niet samen want anders zouden die ruzie krijgen en dat moet je als man natuurlijk ook niet hebben. Na een wandeling over het eiland waar we wat geleerd hebben over wat planten, bomen en dieren was er 's avonds een culturele avond waar danseressen uit Nieuw-Aurora kwamen dansen voor ons. Van ons had dit niet echt gehoeven maar het was leuk om voor een keertje mee te maken. De dag daarna zat onze trip er al weer op en kwamen we thuis met de verassing dat we 3 nieuwe huisgenootjes hebben (Jill, Pam en Lysanne). 


Donderdag waren wij uitgenodigd om naar een huisfeest te gaan en dit was dan onze eerste huisavond met de nieuwe mensen. Dit was een zeer lange nacht en de dag daarna waren we nog steeds aan het bijkomen. Die avond waren wij nog uit eten geweest bij Bar Zuid om terug te komen met de verassing dat er een kat op ons terras zat. Deze kat (nu genaamd Bikkel) was de volgende ochtend weer weg maar is ondertussen terug gekeerd. Zaterdag zijn we nog gaan bowlen om vervolgens heel even naar een ander feest gegaan in Torarica waarop we op het idee kwamen om naar het casino te gaan. Zolang je aan een tafel zit krijg je gratis eten en drinken. Voor Marten was dit het goedkoopste biertje ooit want hij had 40 SRD winst (ongeveer 4,5 euro) en een biertje. 

Morgen begint voor ons onze stage periode. We kijken er heel erg naar uit en hebben er zin in!

Eerste week

We zijn nu al weer een week in Suriname en hebben al het een en ander gezien van Paramaribo. Zaterdag zijn we op zoek gegaan naar de Choi's, een grote supermarkt die allemaal geimporteerde producten verkoopt. De meneer van de taxi wist precies waar we moesten zijn en eenmaal binnen keken we onze ogen uit. Van Kellogs tot hagelslag, ze hadden echt alles. Met de nodige spulletjes ,zoals honing voor onze zere keeltjes en pannekoeken mix, gingen we weer terug naar huis. 

Maandag zijn we weer terug geweest naar de bank om het geld voor de MKV aanvraag te storten. Hierna zijn we doorgelopen naar het centrum, waar we langs het 'Presidentieel Paleis' liepen. Tot onze verbazing is de beveiliging niet meer dan een hek waar een mannentje achter staat. Achter het paleis ligt de Palmentuin, wat een park is met enorm veel palmbomen. Dit grenst direct aan het paleis en wordt gescheiden door niet meer dan een houten hek. Hier hebben we uiteraard ook nog wat plaatjes geschoten.

Vanuit de Palmentuin zijn we naar Fort Zeelandia gelopen. Echter was het fort zelf dicht op maandag en konden we dus niet naar binnen. Wat achteraf ook niet zo erg was, aangezien ze het voor drie maanden aan hte verbouwen zijn en we niet weten of dit nederlandse of surinaamse maanden zijn.  Langs de Waterkant zijn we door gelopen naar de winkeltjes.


Natuurlijk waren we weer is iets vergeten in de stad en moesten we dinsdag terug om 'Plakzegels' te halen. Dit zijn eigenlijk gewoon postzegels die we op ons MKV aanvraag formulier moesten plakken, wat heel vreemd is aangezien we dit online moeten inleveren. Vanuit het postkantoor zijn we door gelopen naar Zus & Zo, een restaurantje net voorbij de Palmentuin, waar we best goedkoop hebben gelunched ( ongeveer 10 euro voor ons samen). Vervolgens zijn we weer langs Waterkant naar de winkels gelopen om hangmatten te kopen. Ook kwam in de avond ons nieuwe huisgenootje Anne aan.


Woensdag zijn we met Anne haar fiets op gaan halen en de fiets van Eileen in gaan wisselen, omdat haar ketting er om de 100 meter af ging. Al fietsend zochten we naar een grote Chinese supermarkt. Na een stukje fietsen, zonder een supermarkt tegen te komen, zagen we bordjes van de Paramaribo Zoo staan en hebben we deze bezocht. De dierentuin was erg klein en de dieren zaten ook in vrij kleine hokjes. Wel slingerden er in de bomen boven de kooien van aapjes andere  aapjes rond.  Verder hadden ze ook erg mooie vogels die ook in het binnenland rond vliegen. Na het bezoekje aan de dierentuin zijn we verder gefietst naar Zus & Zo om hier weer te lunchen. In de avond zijn we met zijn vieren (Arda, onze andere huisgenoot was inmiddels ook weer terug uit het binnenland) wezen eten in het noorden van de stad, Blauwgrond. Hier staan verschillende Javaanse eethuisjes ofwel Warungs waar de begane grond het restaurant is en daarboven de eigenaren wonen. Hier is het mogelijk om voor een euro of 3 heerlijk avond te eten. 

Inmiddels hebben we ook al een trip naar het binnenland geboekt. Maandagochtend zullen wij voor drie dagen naar het Anaula Resort vertrekken. Hier zullen we uiteraard natuurlijk ook binnenkort ook iets over schrijven op de blog. 


Stage lopen in Suriname

Hallo allemaal!

Wat tof dat jullie de moeite nemen om te lezen hoe het met ons gaat en op de hoogte te blijven met wat wij allemaal beleven. Voor de mensen die niet weten wat wij nou precies gaan doen is Suriname is hier een kleine uitleg. Wij lopen stage op het Centraal Laboratorium Suriname te Paramaribo om in een full diet study onderzoek te doen naar Suikers (Eileen) en Vitaminen (Marten) in groenten en andere voedingsmiddelen voor en na bereiding. De stage zelf duurt 20 weken maar wij zijn er nu al om nog even te genieten voordat we aan de slag moeten. We vertrekken eind januari weer naar Nederland dus we hebben ook na de 20 weken nog wat tijd voor ons zelf.

Wij zijn 17 augustus rond kwart voor 8 Nederlandse tijd op schiphol aangekomen om te vliegen maar door technische mankementen aan het vliegtuig gingen wij uiteindelijk om iets over 2 de lucht in. Tijdens de vlucht kregen we wat drankjes, 2 maaltijden en een ijsje. Volgens Eileen waren de maaltijden niet geweldig en ze werd misselijk van de 'vliegtuig eten lucht'. Na een aantal korte dutjes van Marten en geen slaap van Eileen ,aangezien haar stoel niet naar achter kon, zijn wij 9 uur later het luchtruim van Suriname binnen gevlogen waar wij werden getrakteerd op een prachtig uitzicht van bossen. Het leek op een enorm groot uitgestreken biljard laken van bomen met af en toe een meer of een rivier. 

De landing ging soepel en we kwamen aan op het vliegveld wat in vergelijking met Schiphol minuscuul is. Na een hele lange wachttijd voor de douane konden we dan toch nog op zoek naar de transfer. Uiteindelijk kwamen we met heel de reis om 9 uur Surinaamse tijd aan (het tijdsverschil bedraagt 5 uur in de zomer en 4 uur in de winter ). Uitgeput van de reis doken we snel ons bed in.

De dag daarna stond in het teken van wat dingen regelen en heel kort om ons heen kijken. We hebben fietsen op kunnen halen en hebben geprobeerd om een betaling te maken voor het MKV. Dit moet via De Surinaamsche Bank (DSB) alleen waren we er toen nog niet achter dat bijna alles sluit om 2 uur. Na een heel stuk fietsen naast alle langsrijdende auto's konden we uiteindelijk met lege handen weer naar huis. De rest van de dag hebben we niet veel gedaan behalve heel veel zweten (het is momenteel 32 graden), water drinken en wat kleine boodschappen. De rest van de dag hebben we wat rond gehangen rond het huis en dingen uitgezocht om te gaan doen de komende tijd. Ben je al een keer in Suriname geweest en heb je nog tips laat het dan vooral weten! 

Marten zijn nek is ondertussen flink verbrand en Eileen had wat problemen met haar pinpas maar die zijn alweer opgelost. Het is voor ons nog erg wennen aan de cultuur en hoe de dingen hier geregeld zijn. Tijdens het fietsen naar een pinautomaat werd er om de 2 minuten naar ons getoeterd. Of het nou is omdat we vlak langs een drukke straat fietsen waar de auto's langs rijden of omdat ze graag naar blanke blonde meisjes toeteren komt weten we niet zeker maar we vermoeden het laatste.